lunes, 3 de junio de 2013

CHU-CHÚ

Me tomo unas mini-vacaciones de mis rajes para hacer una recomendación.


El domingo fui al súper con una amiga española, pero con madre brasileña, así que conoce bastante bien la comida de aquí. Estábamos en la zona de los vegetales, le pedí que me diese alguna idea para las cenas, y me sugirió el chuchú. 
El chuchú parece una hortaliza pero es una fruta como el tomate. Hoy me lo he hecho en ensalada y estaba súper bueno. Sólo hay que pelarlo, cortarlo en tacos y cocerlo como si fuesen patatas. Se deja enfriar, y se mezcla con cebolla cruda en juliana. Yo le he puesto también huevos cocidos  y lo he aliñado con aceite de oliva, sal y limón que aquí es verde (por fuera parece lima)


Voy a hacer una excepción y voy a poner una foto en color, rompiendo un poco el estilo del blog, porque el chuchú lo vale!

Encantada de conocerte, Chuchú. BIENVENIDO A MI DIETA!

13 comentarios:

  1. ¡qué fuerte me parece!, hace unos meses mi madre me dio cuatro de esos "chuchús" y se echaron a perder porque no supe muy bien qué hacer con ellos, tenías que ir tu p'allá para que yo me entere de estas cosas... lo probaremos.

    ResponderEliminar
  2. Qué fuerte!!! Entonces también hay por ahí :D Pues a ver si os gusta. Aquí en el súper hay muchos vegetales y frutas extraños que iré probando poco a poco. Ya os iré contando

    ResponderEliminar
  3. Pois parece un pemento de padrón tocho (transxenico)...no ten moi boa pinta
    Por certo, quero salir en defensa do ukulele do colega de simpatica...ponerse a cantar e tocar nunha cea con descoñecidos non me digades que non e gracioso

    ResponderEliminar
  4. Non ten boa pinta, non... A min porque mo recomendaron porque se non nunca se me ocorrería aventurarme a compralo. (Si lo encontráis probadlo, seguro que os gusta)

    Simpático é, pero friky tamén un rato largo :D. Ás veces é millor non ser tan simpático para non quedar de rarito; controlar un pouquiño os instintos, soamente un pouquiño (es que llevarse el ukelele de casa ya tiene delito, no me digas!)

    Señor X, deve saber que eu acho que você conhece ao cara do ukelele :D. Sabe quen é ele? rsrsrs

    ResponderEliminar
  5. Pues ya tengo ganas de probar esas legumbres, esos restaurantes exóticos, peruanos, japoneses... Y como hecho de menos también la cocina típica chincheta. Qué limpia y triste está la cocina ;)

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Por diooooossss
      Echo de menos NUNCA NUNCA NUNCA hECHO DE MENOS, NUNCAAAAAA, DIOOOOSSSS
      :D

      Por lo demás tudo bem, aunque la chincheta está súper vaga últimamente y cocina más bien poco tirando a casi nada... :D

      Eliminar
    2. Y los chu-chus no son legumbres.

      Legumbres nooooooooooooooooooooooooooooooooooooooo (excepto lentejas, eos sí mmmmmmmmm)

      Eliminar
  6. HOla!!!

    Pues sí, yo los probé hace un año que los cultiva una amiga en su huerto, pero les dio otro nombre, rarísimo. Y los comí en crema y muy ricos. He de decir que esta chica vivió en Chile, por lo q los conocía bien.

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. En crema son recomendables entonces? Pues cuando tenga batidora los pruebo sin falta... mientras tanto en ensaladita que están bien buenos y aquí son súper hiper baratos :D

      Eliminar
  7. Pablo AC, ya no queda nada para volver a la cocina chincheta...ánimo!!!

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. La cocina chincheta está cerrada hasta nuevo aviso como el Bulli de Ferrán Adriá... le quedará poco para ver a la chincheta, pero nada más, que conste, por diooossss

      Eliminar
  8. Mira como se chaman!
    Hai anos llos deran a miña nai, producian en setembro. Os comiamos como dices ti cocidos.

    Meu pai acabou cargandose a pranta, xa que lle invadia a viña. Ou viño ou chu-chus.

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Hei, Catequista!!! Qué tal todo? Tengo abandonado el blog por culpa del trabajo :( pero pronto volveré... :D

      Eliminar